Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców. Pracownikiem jest osoba zatrudniona na bazie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania albo spółdzielczej umowy o pracę. Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, przynajmniej nie posiadała osobowości prawnej, a również osoba fizyczna, jeżeli już zatrudniają one pracowników. § 1. Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba lub organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba. § 2. Przepis § 1 stosuje się stosownie do pracodawcy będącego osobą fizyczną, o ile nie dokonuje on indywidualnie czynności, o których mowa w tym przepisie. Jeżeli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu stosuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami. § 1. Stosunek pracy między obywatelem polskim a polskim przedstawicielstwem, celem albo inną placówką za granicą podlega przepisom kodeksu. § 2. Kodeks pracy - Stosunek pracy między obywatelem polskim a przedstawicielstwem, misją albo inną placówką państwa obcego albo instytucji międzynarodowej, działającymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przepisom kodeksu, jeżeli już umowy, układy lub porozumienia międzynarodowe nie stanowią całkiem inaczej. Nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa albo zasadami współżycia społecznego. Takie działanie albo zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. § 1. Ilekroć w kodeksie pracy jest mowa o niemal pracy, rozumie się poprzez to przepisy kodeksu pracy , a oprócz tego przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a również postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. § 2. Postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień grupowych oraz regulaminów i statutów nie mogą być mniej lukratywne dla pracowników niż przepisy kodeksu pracy , a ponadto innych ustaw i aktów wykonawczych. § 3. Postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej zyskowne dla pracowników niż postanowienia układów grupowych pracy i porozumień grupowych. § 4. Postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów , a ponadto statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, nie obowiązują. § 1. O ile jest to uzasadnione sytuacją finansową pracodawcy, może być zawarte porozumienie o zawieszeniu stosowania w całości albo w części przepisów prawa pracy, określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy; nie tyczy się to przepisów kodeksu pracy oraz przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych. § 2. Porozumienie, o którym mowa w § 1, zawiera pracodawca i reprezentująca pracowników organizacja związkowa, a jeżeli już pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji, porozumienie zawiera pracodawca i przedstawicielstwo pracowników wyłonione w trybie przyjętym u tego pracodawcy. § 3. Zawieszenie stosowania przepisów prawa pracy nie może trwać dłużej niż poprzez okres 3 lat. Przepis art. 24127 § 3 wykorzystuje się stosownie. § 4. Pracodawca przekazuje porozumienie właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. § 5. Przepisy § 1-4 nie naruszają przepisów art. 24127.