bali
Bali jest jedną z wielu wysp archipelagu powstałych w wyniku działalności wulkanicznej na styku zderzania się dwu kontynentalnych płyt tektonicznych. Płyta indoaustralijska podsuwa się tu pod płytę euroazjatycką z szybkością mniej więcej 20 centymetrów rocznie powodując na linii ich styku powstanie łańcucha wulkanów. 220 z nich są do dziś wulkanami czynnymi. Ta linia lawy i ognia przebiega półkolem obejmującym Archipelag Indonezyjski. Zaczyna się od północnego krańca wyspy Sumatry, biegnąc łańcuchem wysp w kierunku Australii i nawracając w kierunku północnym, w stronę wysp Filipińskich.
Na tym półkolu wyrastają z dna morskiego łańcuchy gór wulkanicznych, których szczyty i otaczające je, zbudowane przez wypływy lawy ich łagodne zbocza, wyrastają ponad poziom teraźniejszych mórz, budując wyspy tego najbardziej czynnego wulkanicznie rejonu świata. Żywioł ognia uśpiony w głębinach globu stworzył w tej części świata jeden z najpiękniejszych krajobrazów błękitnych mórz i wulkanicznych szczytów z pióropuszami dymów wulkanów unoszącymi się ponad ich zboczami, pokrytymi zielenią nieprzebytych dżungli.
W wyłonieniu się wyspy Bali z wód oceanu miał swój udział również żywioł wody. Bali jest wyspą położoną na południowym krańcu płyty euroazjatyckiej, tworzącej tu tak zwaną Półkę Sundajską pokrytą dzisiaj płytkim morzem nie przekraczającym 130 metrów głębokości. W poprzedniej epoce geologicznej w przemieniających się okresach zlodowaceń i ocieplania się klimatu, poziom mórz ulegał znacznym wahaniom i Półka Sundajska z leżącymi na niej wyspami stawała się w pewnych okresach stałym lądem, będącym półwyspem kontynentu azjatyckiego. Natomiast Bali stawała się bądź najbardziej wysuniętym na południe krańcem tego kontynentu, bądź półwyspem wyspy Jawy.
Koniec ostatniej epoki lodowcow
Na tym półkolu wyrastają z dna morskiego łańcuchy gór wulkanicznych, których szczyty i otaczające je, zbudowane przez wypływy lawy ich łagodne zbocza, wyrastają ponad poziom teraźniejszych mórz, budując wyspy tego najbardziej czynnego wulkanicznie rejonu świata. Żywioł ognia uśpiony w głębinach globu stworzył w tej części świata jeden z najpiękniejszych krajobrazów błękitnych mórz i wulkanicznych szczytów z pióropuszami dymów wulkanów unoszącymi się ponad ich zboczami, pokrytymi zielenią nieprzebytych dżungli.
W wyłonieniu się wyspy Bali z wód oceanu miał swój udział również żywioł wody. Bali jest wyspą położoną na południowym krańcu płyty euroazjatyckiej, tworzącej tu tak zwaną Półkę Sundajską pokrytą dzisiaj płytkim morzem nie przekraczającym 130 metrów głębokości. W poprzedniej epoce geologicznej w przemieniających się okresach zlodowaceń i ocieplania się klimatu, poziom mórz ulegał znacznym wahaniom i Półka Sundajska z leżącymi na niej wyspami stawała się w pewnych okresach stałym lądem, będącym półwyspem kontynentu azjatyckiego. Natomiast Bali stawała się bądź najbardziej wysuniętym na południe krańcem tego kontynentu, bądź półwyspem wyspy Jawy.
Koniec ostatniej epoki lodowcow
Adres www: http://5.14.141.178
