Teledyski
Współczesna telewizja za każdym razem próbuje coś sprzedać. Nie tylko ta z definicji komercyjna. Telewizja publiczna, jeżeli już nie pragnie zostać zepchnięta na margines, musi z komercyjną konkurować. A rywalizacja oznacza uczestnictwo w rynku. Ten Natomiast nie może istnieć bez dystrybucji. Co sprzedaje telewizja? Oglądając Polsat, TVN czy Music Television widz wierzy, że filmy czy programy rozrywkowe nic go nie kosztują. Nie płaci przecież abonamentu, musi tylko przeznaczyć chwilę sugestie reklamom, od których zresztą może uciec, używając nadajnika zdalnego sterowania. Ale widz nie jest tu stroną transakcji - on sam jest produktem, "kupowanym" przez reklamodawców, kierujących się wynikami oglądalności. Audycje nie są w telewizji zadaniem, lecz środkiem do osiągnięcia ekonomicznego sukcesu. Na 1-wszy rzut oka teledysk nie różni się w znaczący metodę od innych audycji. Jest tylko bardziej krótki od większości z nich. Gdy jednak zastanowimy się nad jego rolą, zauważymy, że jest ona podwójnie komercyjna. Do przeszłości należą czasy, kiedy teledysk był tylko "wypełniaczem". Na dzień dzisiejszy już nie tylko stacje muzyczne zdają sobie sprawę z jego marketingowego potencjału. Rolą teledysku jest bowiem przede wszystkim rozpowszechnianie produktu, jakim jest płyta danego wykonawcy. Teledysk jest więc reklamą. Inną w formie niż tradycyjne spoty, niemniej jednak jednak reklamą. Kłopot w tym, że stacje muzyczne nie rezygnują ze struktury charakterystycznej dla innych telewizji komercyjnych: także tu elementy programu (w tym przypadku przede wszystkim teledyski Doda) przedzielone są blokami reklamowymi, kilkukrotnie zresztą promującymi płyty wykonawców, których piosenki nadano ledwie wiele minut poprzednio. To w dodatku pogłębia wrażenie, że teledysk jest formą "bezinteresowną". Czy więc klipy są perfidnie zamaskowaną kryptoreklamą? I
Adres www: http://79.152.143.175
