Podatność na cukrzycę
Dzisiejsza biotechnologia wykazuje, że podatność na cukrzycę rodzaju 1 i 2 jest dziedziczna. Wydaje się natomiast, że nawet u tych, którzy odziedziczą skłonność do cukrzycy typu 1 konieczny jest czynnik środowiskowy któremu może zapobiec insulinoterapia. Typ 1 jest wywoływany przez ewidentne infekcje (głównie wirusowe) albo (u mniejszej grupy pacjentów), poprzez stres albo ekspozycję środowiskową (m.in. na leki i niektóre związki chemiczne). Jako możliwe czynniki środowiskowe podejrzewano wirusy czy białka mleka krowiego. Istnieją prywatne podatności genetyczne na bezdyskusyjne czynniki, które mogą wywołać cukrzycę, co powiązano z konkretnymi genotypami HLA. Być może za podatność odpowiada wiele genów. Przedtem przejawiające się przypadki są zwykle silniej uwarunkowane genetycznie - jeśli jedno spośród bliźniąt jednojajowych zachorowało przed 6 rokiem życia, drugie zachorowało w 60% przypadków. Gdy choroba objawiła się po 25 roku życia, rodzeństwo zachorowało wyłącznie w pięć% przypadków. Mała część ludzi z cukrzycą rodzaju 1 posiada zmutowany gen, który jest przyczyną cukrzycy MODY.Typ 2 ma silniejsze powiązanie z dziedziczeniem. Krewni pierwszego stopnia osoby chorej na cukrzycę typu 2 posiadają znacznie większe ryzyko powstania cukrzycy tego rodzaju. Im więcej chorych krewnych się ma, tym większe ryzyko. W przypadku wystąpienia choroby u jednego z bliźniąt jednojajowych, ryzyko wystąpienia u drugiego jest bliskie 100%. Jednymi z genów mających znaczenie dla rozwoju cukrzycy typu 2 są KCNJ11, który koduje kanał potasowy wysepek czuły na ATP, Kir6.2 oraz dodatkowo TCF7L2, który reguluje ekspresję genu proglukagonu a co za tym idzie produkcję peptydu przypominającego glukagon-1. A dodatkowo, dla samej otyłości (która jest osobnym składnikiem ryzyka cukrzycy typu 2) dziedziczenie posiada duże znaczenie. Identycznie jak w typie 1,
Adres www: http://46.127.76.75
