Historia biżuterii
Biżuteria to, w dwóch słowach, ozdoba ciała (jednakże ubrania, bez wątpienia, nie są biżuterią). Wszyscy od wieków odczuwali potrzebę ozdabiania swojego ciała, głównie w celach: -użytkowych (agrafy, brosze, itd), -ozdobnych (kolczyki, bransoletki ze srebra, itd), -religijnych (amulety, talizmany) Biżuteria wykorzystywana była jako symbol prestiżu, władzy, bądź przynależności klasowej. Najstarsza odkryta biżuteria ma ponad 100 tysięcy lat. Znalezione obiekty to przedziurawione muszle, które najprawdopodobniej służyły jako ozdoby (bardzo trudno powiedzieć, czy były to bransoletka, naszyjniki, czy jeszcze inne produkty). Jasno z tego wynika, że już od zarania dziejów Wiele ludzi próbowali przyozdabiać swoje ciała. Wraz z postępem technologicznym biżuteria stawała się coraz bardziej skomplikowana (najstarsze srebrne bransoletki mają mniej więcej sześc tysięcy lat). Do wyrobu biżuterii zaczęto używać metale szlachetne, takie jak złoto, srebro i platyna, a naszyjniki, , a ponadto inne wyroby, zaczęto dodatkowo przyozdabiać pięknymi kamieniami szlachetnymi i półszlachetnymi, bursztynami, perłami, muszlami, itp. W dziewiętnastym wieku poziom techniki ułatwił powstawanie syntetycznych imitacji materiałów szlachetnych (przykładowo cyrkonie).
Biżuteria współcześnie zachowała część swoich symbolicznych funkcji, dobrym przykładem jest pierścień zaręczynowy, bądź obrączki.
Biżuteria współcześnie zachowała część swoich symbolicznych funkcji, dobrym przykładem jest pierścień zaręczynowy, bądź obrączki.
Adres www: http://137.121.233.116



