Histora tanga
Historia tanga sięga 2-giej połowy XIX wieku. W tym czasie taniec do Buenos Aires przynieśli ze sobą tak zwani compadres, czyli przesiedleni gauczos. Wieczorami szukali wytchnienia w barach i burdelach. W czasie rozrywki asystowały im panie lekkich obyczajów i imprezy z barów przenosiły się do domów publicznych. W późniejszych latach wybijających się tancerzy zaczęto zapraszać do bardziej wygodnych lokali, jednak elita stolicy Argentyny przeklęła taniec, uznając go za wulgarny. Dopiero sukces tanga na starym kontynencie i w USA spowodował w latach dwudziestych "powrót" tanga do Argentyny i jego popularność. Od tego momentu droga do rozkwitu tanga stanęła otworem. Powstała wielka ilość orkiestr, kompozytorzy tworzyli tańczone do dziś szlagiery, sale taneczne zaroiły się tangueros. Fetyszem tanga argentyńskiego został bandeon - importowany z Niemiec podobny do akordeonu instrument. Znaczącą rolę w rozwoju tanga mieli imigranci z Europy. W melodii tanga nietrudno zauważyć naleciałości habanery, polki, walca i innych tańców z Europy. Towarzysząca imigrantom nostalgia za opuszczonym domem pozostawiała swoje piętno na muzyce - zdecydowanie więcej płaczliwą i romantyczną w porównaniu do wcześniejszego tanga. To spowodowało znaczne zróżnicowanie tanga - mamy w nim tak pogodną milongę Canaro, jak i smutne, nostalgiczne tanga Laurenza.
Adres www: http://149.135.108.158
