Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, niemniej jednak wciąż groźna pomimo postępu medycyny. Chorujemy na nią wielokrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią znaczy podejmowanie coraz to nowszych wyzwań. A winien temu jest wirus powodujący chorobę. Wirus grypy wyodrębniony został w latach 30-tych minionego wieku.
Wyodrębniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie wyłącznie dla człowieka; wirus A atakuje ludzi, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z owych trzech wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Gatunki A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zazwyczaj co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich typów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma natomiast skok antygenowy przypisany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, by jednak szczepić się każdego roku. Co najmniej po to, aby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się niemal w 100 proc. zgodne z tymi, które pokazują się w następnym sezonie epidemicznym.
Wyodrębniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie wyłącznie dla człowieka; wirus A atakuje ludzi, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z owych trzech wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, nawet marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Gatunki A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie nawracające zazwyczaj co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich typów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma natomiast skok antygenowy przypisany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, by jednak szczepić się każdego roku. Co najmniej po to, aby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się niemal w 100 proc. zgodne z tymi, które pokazują się w następnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://132.47.95.70
